SHARE

สวัสดีครับท่านผู้อ่าน HotGolf และน้องๆ นักกอล์ฟ ผมโปรโดม อิทธิวัตร โชติโกวิท น้องๆ นักกอล์ฟเคยสงสัยไหมครับว่าในการเล่นกอล์ฟนั้น การทำให้ลูกเดินทางไปมากกว่าครึ่งหนึ่งหรือ 2 ใน 3 ของระยะในแต่ละหลุมที่เล่นได้ภายใน 1 ถึง 2 ช็อต แต่ทำไม เรากลับพลาดในการทำพาร์ หรือเบอร์ดี้ไปอย่างน่าเสียดาย

ขอยกตัวอย่างครับ เช่น ในพาร์ 4 ที่ระยะ 390 หลา เราสามารถตีไปให้เหลือน้อยกว่า 100 หลา ได้ภายใน 1 ถึง 2 ครั้ง แต่หลายๆ ครั้งก็ไม่สามารถเซฟสกอร์พาร์ หรือทำเบอร์ดี้ให้ได้ เพราะสาเหตุอะไร หลายๆ คน คงมีปัญหาว่า เมื่อพอมาถึงเขต 100 หลาแล้ว กลับใช้ช็อตเปลือง ตีไม่ออนจากระยะเวดจ์ที่ต้องตีไม่เต็มสวิง หรือน้องๆ นักกอล์ฟจิ๋วหลายคน ก็มีความแม่นมากที่ระ 100 หลา หรือระยะเต็มของ Wedge แต่พอมาเป็นระยะ 80 70 60 50 40 หรือแม้กระทั่ง 30 หลา กลับกลายเป็นระยะที่ไม่สามารถตีให้ออนกรีนได้ เพราะอะไร

ตลอดหลายปีที่ผ่านมาผมได้สังเกตพฤติกรรม และได้มีโอกาสพูดคุยกับนักกอล์ฟในสนามไดร์ฟแล้วกว่า 80% ของนักกอล์ฟ handicap 15 to 36 นั้น เข้าสนามซ้อมเพื่อมองหาวิธีการตีที่ให้ตัวเองนั้นทำระยะได้มากขึ้น หรือง่ายๆ คือ เข้าสนามไดร์ฟมาเพื่อซ้อมตีให้ไกลขึ้น ทั้งๆ ที่นักกอล์ฟเกือบทุกคน สามารถเล่นกอล์ฟโดยที่ตีถึงระยะกรีนได้ภายใน 1 ครั้งในพาร์ 3 สามารถถึงระยะกรีนได้ 2 ครั้งในพาร์ 4 และทำได้ 3 ครั้งในพาร์ 5 นั่นหมายถึงอะไรครับ หมายความว่านักกอล์ฟเหล่านี้ มีระยะมากพอที่จะเล่นกอล์ฟในระดับแท่นที่ตนเองเล่นแล้ว แต่สิ่งที่ยังไม่ได้คือ “สกอร์” ต่างหาก และสิ่งที่ผมสังเกตได้ในสนามไดร์ฟคือกว่า 80% ของนักกอล์ฟฝีมือดีจะซ้อมในระยะ 100 ต่ำลงมา มากกว่า 60 ถึง 100 ลูกด้วยซ้ำไป

เพราะว่านักกอล์ฟเหล่านั้นตระหนักแล้วว่า ต่อให้จะตีได้ 300 หลาใน 1 ครั้งแต่ในระยะ 30 หลา กลับตีไม่แม่นยำ ก็ทำสกอร์ไม่ได้ ในการทำ scoring zone ของเวดจ์นั้น ขอแนะนำให้น้องๆ นักกอล์ฟลองฝึกซ้อมสร้างทักษะโดยสนใจแค่ 2 สิ่งนี้ครับ

  1. การควบคุมระยะสั้นยาว ขึ้นอยู่กับความสั้น-ยาว ของการขึ้นไม้ ต้องทดลองเล่นดูครับว่า ขึ้นเท่านี้ลูก carry เท่าไหร่ (ควบคุมสั้นยาวโดยสังเกตจากความรู้สึก) ให้รู้สึกว่าออกแรงเท่าๆ เดิม เพิ่มเติมคือระยะของการขึ้นไม้ครับ ถ้ากำหนดจุดตกว่าจะ landing เท่าใด ลูกวิ่งเท่าไหร่ โดยทำง่ายๆ ที่ระยะ 15 30 50 80 ครับ ถ้าในระยะของเวดจ์ที่เราเล่น เราเล่นเกมในระดับ Pin High (ระยะธง) ได้ จะทำให้การตีเพื่อพ้นอุปสรรค และเข้าไปอยู่ในระยะทำแต้มได้ง่ายขึ้นครับ จำไว้นะครับว่าเล่นที่จุดตก ความเคยชิน และความแม่นยำจะช่วยให้เราทราบเองครับว่า ลูกจะวิ่งต่อมากน้อยแค่ไหน
  2. การควบคุมหน้าไม้ซ้ายขวา ในกรณีที่เราตีไม่เต็มสวิงนั้น หน้าไม้มีผลมากกว่าแนวการตี เมื่อเราซ้อมมิติการตี สั้น-ยาว แล้วถึงเวลาซ้อมเรื่องหน้าไม้ขณะที่อิมแพ็ค คิดง่ายๆ เบื้องต้นครับว่า ตอนโดนลูก อยากให้ลูกกอล์ฟตกตรงไหน สมมติว่าหน้าไม้มีลูกตา แล้วให้หน้าไม้มองไปทางนั้นขณะอิมแพ็ค แล้วลูกกอล์ฟจะลอยไปทิศทางนั้นครับ

น้องๆ นักกอล์ฟลองฝึกสร้าง skill สองข้อนี้กับเวดจ์ดูนะครับ แล้วจะพบว่า ใน 18 หลุม สถิติ ของ shot to green ของเราจะลดลงได้ไม่ยาก แล้วพบกันใหม่ฉบับหน้า สวัสดีครับ

เรื่องโดย: โปรโดม อิทธิวัตร โชติโกวิท#339