SHARE

มีคำถามจากสมาชิก ถามเข้ามาในเรื่องที่ว่า ทำไม? นักกอล์ฟหญิงของไทยถึงประสบความสำเร็จ ในเวทีระดับโลก มากกว่านักกอล์ฟชาย

ในเรื่องนี้เอง หากเรามองถึงผลงานของนักกอล์ฟไทย ท่านจะเห็นได้ว่าในปัจจุบันนักกอล์ฟบ้านเรามีการพัฒนาฝีมือขึ้นมาจนก้าวไปสู่เวทีระดับโลกหลายคน ทั้งนักกอล์ฟฝ่ายชายอย่าง “โปรอาร์ม” กิรเดช อภิบาลรัตน์ ปัจจุบันก็เป็นนักกอล์ฟชายไทยคนแรกที่เข้าไปเล่นในพีจีเอทัวร์ อยู่ในอันดับที่ 41 ของ WORLD GOLF RANKING (ข้อมูล: 21/10/18)  และโดยเฉพาะนักกอล์ฟฝ่ายหญิงเอง ที่หลายคนได้พัฒนาฝีมือ จนสามารถคว้าแชมป์อาชีพระดับ LPGA และก้าวขึ้นไปสู้มือวางอันดับต้นๆ หรือเป็นมือ 1 ของโลกมาแล้ว อย่าง 2 พี่น้องจากตระกูลจุฑานุกาล “โปรเม” เอรียา และ “โปรโม” โมรียา, รวมไปถึง “โปรแหวน” พรอนงค์ เพชรล้ำ และ “โปรจูเนียร์” ธิฎาภา สุวัณณะปุระ ที่ก็ทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยม

และหากจะถามว่าทำไมนักกอล์ฟฝ่ายหญิงของไทย ถึงประสบความสำเร็จมากกว่า หรือทำผลงานได้ดีกว่านักกอล์ฟชาย ในเรื่องนี้เองผมคิดว่ามีหลายๆ ปัจจัยที่เกิดขึ้น ทั้งในเรื่องของคู่แข่งในระดับโลกนั้นนักกอล์ฟฝ่ายหญิงจะมีคู่แข่งที่น้อยกว่านักกอล์ฟชาย หรือแม้กระทั่งปัจจัยอื่นๆ เช่น การปรับตัว ทั้งด้านสภาพอากาศ ด้านสิ่งแวดล้อม ด้านความเป็นอยู่ ภาษา และอาหารการกิน ที่นักกอล์ฟหญิงไทย สามารถปรับตัวได้ดีกว่านักกอล์ฟชาย ซึ่งนักกอล์ฟชายไทยหลายคนอาจจะมีเรื่องครอบครัว การเดินทางไปเล่นยังต่างประเทศที่บ่อยครั้งจึงเป็นไปได้ค่อนข้างยาก

ดังนั้น ที่เราเห็นนักกอล์ฟหญิงไทยไปแสดงศักยภาพในเวทีโลกนั้นจึงมีโอกาสสูงกว่า และที่สำคัญคือ นักกอล์ฟเหล่านั้น อยากที่จะเล่นกอล์ฟอยู่ในต่างประเทศด้วย ซึ่งในจุดนี้เองก็จะมีความแตกต่างกับนักกอล์ฟชาย ที่หลายคนมีฝีมือดี มีความสามารถเทียบเท่ากับนักกอล์ฟจากนานาประเทศ อย่างที่ท่านได้เห็นแล้วว่านักกอล์ฟจากต่างประเทศที่เดินทางเข้ามาแข่งขันในเมืองไทยนั้น ก็ใช่ว่าจะสามารถทำผลงานเอาชนะนักกอล์ฟไทยไปได้ง่ายๆ เพียงแค่ว่านักกอล์ฟชายหลายคน อาจจะยังไม่ได้คิดที่จะเล่นกอล์ฟอย่างจริงจังในต่างประเทศเท่านั้น

ฉะนั้น ผมมองว่า การที่นักกอล์ฟหญิงของไทยที่มีโอกาสไปประสบความสำเร็จมากกว่านักกอล์ฟชายนั้น ขึ้นอยู่กับการปรับตัว สิ่งแวดล้อมความเป็นอยู่มากกว่า ที่นักกอล์ฟฝ่ายหญิงสามารถทำได้ดีกว่า รวมไปถึงการพักอาศัย และลงแข่งขันในต่างประเทศ จึงทำให้โอกาสในการประสบความสำเร็จมีมากกว่านั่นเองครับ

เรื่องโดย: ม.ล.โอรัส เทวกุล #330