SHARE

สวัสดีท่านสมาชิก HotGolf ต้อนรับท่านักกอล์ฟสู่คอลัมน์ Putting Solution กันอีกครั้ง ในช่วงที่ผ่านมา เราได้พูดถึงแบบฝึกเกี่ยวกับการพัตต์กันมาพอสมควร ครั้งนี้เลยอยากจะขอพูดถึงเรื่องทัศนคติเกี่ยวกับการพัตต์บ้าง

ก่อนทำการสอนลูกศิษย์ใหม่ที่จะมาเรียนเรื่องการพัตต์ ผมมักจะตั้งคำถามก่อนเริ่มเรียนว่า “การพัตต์ต่างกับการตีอย่างไร?” คำตอบที่ได้ก็มีแตกต่างกันไปตามวุฒิภาวะของนักเรียนแต่ละท่าน บ้างก็ว่าการพัตต์คือ การทำให้ลูกลงหลุม ส่วนการตีก็คือการตีลูกให้ออกไปยังเป้าหมาย แต่ละคำตอบมีเหตุผลในตัวมันเอง แต่ถ้าเรานำมาคิดเพื่อให้เราเข้าใจการพัตต์มากขึ้นนั้น ผมอยากจะขอสรุปเรื่องที่ว่าการตีต่างกับการพัตต์อย่างไร เป็นสองหัวข้อใหญ่ๆ ดังนี้ครับ

  1. “ พัตต์ทุกพัตต์คือการพัตต์ตรง ” แต่ที่ลูกมีการเปลี่ยนทิศทางนั้นเป็นเพราะสโลปบนกรีน แต่การตีนั้นเราสามารถคัดเฟด บังคับดรอว์เพื่อให้ลูกไปยังเป้าหมายได้ เพราะลูกกอล์ฟที่ตีออกไปนั้นมันลอยอยู่บนอากาศ นี่ถือเป็นการเปรียบเทียบให้ท่านสามารถมองได้ชัดเจนยิ่งขึ้น ฉะนั้นขอให้ท่านมั่นใจในแนวการพัตต์ที่ท่านเล็งเอาไว้แล้วสโตรกด้วยความมั่นใจ ไม่ต้องช่วยตบหรือดันพัตเตอร์ไปที่หลุม เพราะจะได้รู้เพียงอย่างเดียวว่าเราให้ไลน์ผิด แต่สโตรกไม่ผิด เพราะถ้าเราไม่มั่นใจในสโตรกเพียงแค่ครั้งเดียวมันอาจทำให้เกมของท่านในวันนั้นพังไปทั้งวันก็ได้
  2. การพัตต์คือการควบคุมระยะไม่ใช่การทำระยะ เพราะความลาดชัน และไลน์บนกรีนจะมีผลต่อระยะในการพัตต์เป็นอย่างมาก เช่น เราแอพโพรชลูกขึ้นไปอยู่ที่ระยะ 20 ฟุตจากหลุม แต่ไลน์ที่เราจะพัตต์เป็นไลน์ลงเนินซึ่งมีความชันค่อนข้างมาก ฉะนั้นระยะในการพัตต์ของเราอาจไม่เท่าระยะจากลูกถึงหลุมก็เป็นได้ การพัตต์ของเราจึงไม่ใช่การพัตต์ไปยังหลุมที่ระยะ 20 ฟุต แต่เราอาจพัตต์คุมระยะแค่ 5 ฟุตก็ได้จากข้อสรุปเกี่ยวกับการพัตต์ข้างต้นคงจะพอทำให้ท่านเข้าใจถึงความแตกต่างระหว่างการตี และการพัตต์ได้และข้อความข้างต้นนี้จะทำให้ท่านเข้าใจถึงหลักการง่ายๆ ของการพัตต์มากขึ้น

และเมื่อเราทราบกันแล้วว่า “พัตต์ทุกพัตต์คือพัตต์ตรง และการพัตต์คือการควบคุมระยะให้ไปในทิศทางที่ถูกต้อง” แต่ถ้าเรามองย้อนกลับมาถึงความรู้สึกของเรา ณ ตอนช่วงเวลาที่เราจะพัตต์จริงๆ นั้น “เรานึกถึงอะไรกันแน่?” จากประสบการณ์ในการสอนที่ผ่านมา ผมสังเกตุว่านักกอล์ฟมักกลัวความผิดพลาด นั่นก็คือการพัตต์ไม่ลง แล้วอะไรเป็นสิ่งที่ทำให้นักกอล์ฟคิดเช่นนั้น? สาเหตุหลักเกิดจาก “ความไม่มั่นใจ” ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการอ่านไลน์ การให้ระยะในการพัตต์ ฯลฯ สาเหตุที่ 2 คือ “การไม่อยู่กับสภาวะปัจจุบัน”ท่านอาจสงสัยว่าอะไรคือสภาวะปัจจุบัน ตอบง่ายๆ ครับ ท่านได้จดจ่อกับสิ่งที่ท่านกำลังทำอยู่หรือไม่? ตอนนี้ท่านจะต้องพัตต์เก็บพาร์ในระยะ 5 ฟุต ในใจท่านคิดถึงการพัตต์ให้ถูกตามแนวและน้ำหนักในการพัตต์ หรือท่านกำลังคิดว่าถ้าท่านพลาดพัตต์นี้แล้วอะไรจะเกิดขึ้นกับท่าน?

สรุปง่ายๆ ก็คือ ความผิดพลาดส่วนใหญ่ที่เกิดขึ้นคือการที่ท่านไม่ได้ทำในสิ่งที่ท่านจะต้องทำจริงๆ ในขณะที่ท่านพัตต์เราไม่ควรนึกถึงสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้นในอนาคต แต่การกระทำที่ถูกต้องคือ ตรงหน้าของท่านคือสิ่งที่เราจะต้องทำให้เสร็จสิ้นไปเสียก่อน ส่วนผลงานจะออกมาเช่นไรนั้น เป็นสิ่งที่เราจะต้องนำกลับมาเป็นบทเรียนต่อไป ผมอยากเปรียบเทียบง่ายๆ กับการยิงปืน สมาธิถือเป็นสิ่งสำคัญที่สุด เราทำแค่เพียงเล็งศูนย์หลัง และศูนย์หน้าให้ตรงเป้า จากนั้นเราก็แค่เหนี่ยวไกไปเท่านั้นเอง การคิดที่ซับซ้อนและเยอะเกินความจำเป็นนั้นคือสิ่งที่ทำให้ท่านผิดพลาด

ฉะนั้น ก่อนเข้าจรดเพื่อที่จะพัตต์ขอให้ท่านคิดถึงสิ่งที่จะต้องทำให้จบเสียก่อน พอเข้ายืนจรดก็แค่ทำตามที่คิดเอาไว้ให้ได้ ผมเชื่อเหลือเกินว่าผลที่ออกมาจะเป็นผลดีมากกว่าผลเสีย การพัตต์ดูเหมือนเป็นอะไรที่ง่ายๆ แต่จริงๆ แล้วมันเป็นการต่อสู้ของความคิดกับประสาทสัมผัส “คิดได้แล้วพยายามทำ แต่ผิดพลาด ยังดีกว่าไม่ได้ทำในตามที่คิดเอาไว้นะครับ” ความผิดพลาดเล็กน้อยอาจเป็นต้นเหตุของความผิดพลาดครั้งใหญ่ได้ ฉะนั้น ขอให้ท่านนักกอล์ฟจงปล่อยว่าง และทำในสิ่งที่คิด อะไรจะเกิดก็ต้องยอมรับเพื่อนำไปแก้ไขใหม่ให้ได้ ผมหวังว่าในปีใหม่นี้ทุกท่านจะมีสกอร์ที่ดีขึ้น และออกรอบด้วยความสุขนะครับ พบกันใหม่ครั้งหน้า สวัสดีครับ

เรื่องโดย: โปรกอล์ฟ ฐิติพงษ์ ณ สงขลา #315